W minionym roku szkolnym dzieci mogły brać udział w zajęciach muzycznych, języka polskiego, matematyki, języka angielskiego, WF-u, plastyki, rysunku, haftu oraz teatru.

Uczniowie byli oceniani z każdego przedmiotu i otrzymali oceny z wiedzy oraz zachowania. W końcowym przemówieniu prymusi zostali zachęceni do tego, by w przyszłym roku nie spocząć na laurach i trzymać wysoki poziom, w myśl zasady św. Pawła: „stoisz, bacz abyś nie upadł”. Z kolei rozrabiacy usłyszeli, że życzymy im nie tylko chęci poprawy, ale i tego, aby chcieli chcieć.

Po przemówieniu przedszkolaki otrzymały pamiątkowe dyplomy, starsze dzieci świadectwa, nauczycielki kwiaty, a panowie nauczyciele – domową granolę. Po części oficjalnej wszyscy mogli poczęstować się owocami.

Miła niespodzianka spotkała również organizatorów zajęć. Zrobiło im się naprawdę miło! Rodzice w przebiegły i uroczy sposób obdarowali ich sadzonką jabłoni odmiany Kosztela – ulubionego drzewka Jana III Sobieskiego!

Wszystkim życzymy udanych wakacji!

Oprócz zmierzenia się z samą trasą, dzieci miały do wykonania również inne zadania. Pod okiem pani Kasi uczniowie badali i nazywali części roślin. Ich celem było odnalezienie kwiatu, kwiatostanu, słupka i pręcika, a także określenie, czy dany liść jest pojedynczy, czy złożony (np. parzystopierzasty). Uczestnicy dowiedzieli się też, jaki ptak ratuje lasy, zjadając włochate gąsienice (dodajmy tylko, że nie pochwalamy jego sposobu zajmowania się własnym pisklęciem, a w zasadzie – braku opieki).

W trakcie wędrówki siły można było uzupełnić leśnymi poziomkami. Na zakończenie wycieczki, na polanie, odbył się pokaz rozpalania ognia krzesiwem. Efektem tego (co doskonale widać na zdjęciu) był gotujący się gar zupy. Wcześniej każdy musiał przynieść chrust na rozpałkę – w myśl zasady św. Pawła: „Kto nie pracuje, niech też nie je”.

Stroma, trawiasta polana okazała się wspaniałym miejscem do wyścigów typu „z górki na pazurki”, a także do przeciągania liny z panem Rafałem. Pomimo deszczów padających przed dniem wycieczki, w samym terminie wyprawy pogoda była wspaniała – tak samo jak humory dzieci.

Zapraszamy na kolejne wyprawy!

Zapraszamy do obejrzenia naszej galerii.

Ołówek szura po kartce, p. Jagoda Molasy daje wskazówki, „zmień jego twardość”, „uważaj na tło”, „trzymaj perspektywę”, „zaznacz odcienie”; mimo statycznej pozycji ciała, to rysowanie okazuje się wcale dynamiczne. A prac jest już  tyle, że trzeba dla kolejnej artystki dostawić na szybko kolejny stół. Niestety, czas szybko mija i nie każda ilustracja jest gotowa. „Dokończymy w kolejny poniedziałek!”

Który rysunek jest najpiękniejszy? Można sobie wybrać ze zdjęcia, a gratulacje przekażemy autorce.

Czy biedaczyna z Asyżu będzie im w stanie pomóc?

 I jak skończy się starcie św. Franciszka z wilkiem?

Na te pytania odpowiedzą dzieci biorące udział w zajęciach teatralnych Fundacji im. o. Woronieckiego. Powyższe kwestie nie tylko powiedzą ustami, ale muszą pokazać całym ciałem, na tym bowiem polega teatr. Mowa ciała jest równie ważna jak słowa. Czy dzieci odważą się wystąpić przed publicznością, obcymi osobami? Po to są próby, aby się udało, a przed każdą -nieodzowna – gimnastyka buzi i języka!

Co jakiś czas, i same dzieci mogą stanąć po stronie publiki i zobaczyć teatrzyk przygotowany przez p. Małgosię. Poprzednim razem odbył się pokaz „Rzepki” J. Tuwima, a ostatnio teatr cieni pt. „Wiosna” J. Brzechwy. Po spektaklu dzieci same mogły stworzyć swoje scenki bawiąc się rekwizytami. Pomysłów dzieciom nie brakowało!

Za nami kolejne zajęcia z rękodzieła. Najpierw uczestnicy ćwiczyli rysunek, starając się jak najprecyzyjniej oddać prawdziwy wygląd jajek w filiżance. Należało zwrócić uwagę na proporcje, perspektywę i odcień kolorów za pomocą ołówka o adekwatnej twardości, odpowiednio nim operując. Zadanie wymagające, ale nad pracą czuwała pani Jagoda, która niejedne zęby zjadła na szkicowaniu jajek.

Następnie w ruch poszły igły i nitki. Wprawdzie dzieci nie mają rączek jedenastu, tylko dwie, za to do haftu w sam raz. Już po pierwszych próbach udało się zrobić pierwsze ściegi, a z nich wiosenne kwiatki. Zaletą tamborka jest to, że można na nim wyszywać kwiatki, na które na dworze trzeba będzie jeszcze poczekać. A tu proszę: piękne tulipany już są! Zajęcia umila p. Kasia opowiadaniem o historii naszego rodzinnego ściegu kaszubskiego i słynnego weneckiego ściegu kardynała Richelieu, używanego do obrusów liturgicznych. Nie słyszeliście o nim? To zapraszamy do nas!