Ołówek szura po kartce, p. Jagoda Molasy daje wskazówki, „zmień jego twardość”, „uważaj na tło”, „trzymaj perspektywę”, „zaznacz odcienie”; mimo statycznej pozycji ciała, to rysowanie okazuje się wcale dynamiczne. A prac jest już  tyle, że trzeba dla kolejnej artystki dostawić na szybko kolejny stół. Niestety, czas szybko mija i nie każda ilustracja jest gotowa. „Dokończymy w kolejny poniedziałek!”

Który rysunek jest najpiękniejszy? Można sobie wybrać ze zdjęcia, a gratulacje przekażemy autorce.

Czy biedaczyna z Asyżu będzie im w stanie pomóc?

 I jak skończy się starcie św. Franciszka z wilkiem?

Na te pytania odpowiedzą dzieci biorące udział w zajęciach teatralnych Fundacji im. o. Woronieckiego. Powyższe kwestie nie tylko powiedzą ustami, ale muszą pokazać całym ciałem, na tym bowiem polega teatr. Mowa ciała jest równie ważna jak słowa. Czy dzieci odważą się wystąpić przed publicznością, obcymi osobami? Po to są próby, aby się udało, a przed każdą -nieodzowna – gimnastyka buzi i języka!

Co jakiś czas, i same dzieci mogą stanąć po stronie publiki i zobaczyć teatrzyk przygotowany przez p. Małgosię. Poprzednim razem odbył się pokaz „Rzepki” J. Tuwima, a ostatnio teatr cieni pt. „Wiosna” J. Brzechwy. Po spektaklu dzieci same mogły stworzyć swoje scenki bawiąc się rekwizytami. Pomysłów dzieciom nie brakowało!

Za nami kolejne zajęcia z rękodzieła. Najpierw uczestnicy ćwiczyli rysunek, starając się jak najprecyzyjniej oddać prawdziwy wygląd jajek w filiżance. Należało zwrócić uwagę na proporcje, perspektywę i odcień kolorów za pomocą ołówka o adekwatnej twardości, odpowiednio nim operując. Zadanie wymagające, ale nad pracą czuwała pani Jagoda, która niejedne zęby zjadła na szkicowaniu jajek.

Następnie w ruch poszły igły i nitki. Wprawdzie dzieci nie mają rączek jedenastu, tylko dwie, za to do haftu w sam raz. Już po pierwszych próbach udało się zrobić pierwsze ściegi, a z nich wiosenne kwiatki. Zaletą tamborka jest to, że można na nim wyszywać kwiatki, na które na dworze trzeba będzie jeszcze poczekać. A tu proszę: piękne tulipany już są! Zajęcia umila p. Kasia opowiadaniem o historii naszego rodzinnego ściegu kaszubskiego i słynnego weneckiego ściegu kardynała Richelieu, używanego do obrusów liturgicznych. Nie słyszeliście o nim? To zapraszamy do nas!