Wiktoria Wiedeńska
Motyw przewodni: cnota sprawiedliwości współdzielczej

W minionym roku szkolnym dzieci mogły brać udział w zajęciach muzycznych, języka polskiego, matematyki, języka angielskiego, WF-u, plastyki, rysunku, haftu oraz teatru.

Uczniowie byli oceniani z każdego przedmiotu i otrzymali oceny z wiedzy oraz zachowania. W końcowym przemówieniu prymusi zostali zachęceni do tego, by w przyszłym roku nie spocząć na laurach i trzymać wysoki poziom, w myśl zasady św. Pawła: „stoisz, bacz abyś nie upadł”. Z kolei rozrabiacy usłyszeli, że życzymy im nie tylko chęci poprawy, ale i tego, aby chcieli chcieć.

Po przemówieniu przedszkolaki otrzymały pamiątkowe dyplomy, starsze dzieci świadectwa, nauczycielki kwiaty, a panowie nauczyciele – domową granolę. Po części oficjalnej wszyscy mogli poczęstować się owocami.

Miła niespodzianka spotkała również organizatorów zajęć. Zrobiło im się naprawdę miło! Rodzice w przebiegły i uroczy sposób obdarowali ich sadzonką jabłoni odmiany Kosztela – ulubionego drzewka Jana III Sobieskiego!

Wszystkim życzymy udanych wakacji!

Porady dla Edukacji domowej — co robić, a czego unikać
Część I: szkoła, Kościół, państwo. Skąd jest, to co jest?

Prelegent: Bartosz Kopczyński — badacz współczesnych prądów ideologicznych w edukacji. Prezes Towarzystwa Wiedzy Społecznej w Toruniu oraz członek Ruchu Ochrony Szkoły. Współzałożyciel Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia. Autor książki „Poradnik świadomego narodu”.

Start

Zapraszamy do obejrzenia naszej galerii.

Ołówek szura po kartce, p. Jagoda Molasy daje wskazówki, „zmień jego twardość”, „uważaj na tło”, „trzymaj perspektywę”, „zaznacz odcienie”; mimo statycznej pozycji ciała, to rysowanie okazuje się wcale dynamiczne. A prac jest już  tyle, że trzeba dla kolejnej artystki dostawić na szybko kolejny stół. Niestety, czas szybko mija i nie każda ilustracja jest gotowa. „Dokończymy w kolejny poniedziałek!”

Który rysunek jest najpiękniejszy? Można sobie wybrać ze zdjęcia, a gratulacje przekażemy autorce.

Czy biedaczyna z Asyżu będzie im w stanie pomóc?

 I jak skończy się starcie św. Franciszka z wilkiem?

Na te pytania odpowiedzą dzieci biorące udział w zajęciach teatralnych Fundacji im. o. Woronieckiego. Powyższe kwestie nie tylko powiedzą ustami, ale muszą pokazać całym ciałem, na tym bowiem polega teatr. Mowa ciała jest równie ważna jak słowa. Czy dzieci odważą się wystąpić przed publicznością, obcymi osobami? Po to są próby, aby się udało, a przed każdą -nieodzowna – gimnastyka buzi i języka!

Co jakiś czas, i same dzieci mogą stanąć po stronie publiki i zobaczyć teatrzyk przygotowany przez p. Małgosię. Poprzednim razem odbył się pokaz „Rzepki” J. Tuwima, a ostatnio teatr cieni pt. „Wiosna” J. Brzechwy. Po spektaklu dzieci same mogły stworzyć swoje scenki bawiąc się rekwizytami. Pomysłów dzieciom nie brakowało!